பதினோராம் அத்தியாயம்

 விஷ்வரூபதர்ஷன யோகம் [विश्वरूपदर्शनयोग:]

अर्जुन उवाच

मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।

यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम ।। १ ।। 

அர்ஜுந உவாச 

மத3நுக்3ரஹாய பரமம் கு3ஹ்யமத்4யாத்மஸம்ஜ்ஞிதம் ।

யத்த்வயோக்தம் வசஸ்தேந மோஹோऽயம் விக3தோ மம ।। 1 ।।


भवाप्ययौ हि भूतानां श्रृतौ विस्तरशो मया ।

त्वत्त: कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ।। २ ।। 

ப4வாப்யயௌ ஹி பூ4தாநாம் ச்1ருதௌ விஸ்தரசோ1 மயா ।

த்வத்த: கமலபத்ராக்ஷ மாஹாத்ம்யமபி சாவ்யயம் ।। 2 ।।


एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर । 

द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ।। ३ ।।

ஏவமேதத்3யதா2த்த2 த்வமாத்மாநம் பரமேச்1வர ।

த்3ரஷ்டுமிச்சா2மி தே ரூபமைச்1வரம் புருஷோத்தம ।। 3 ।।


मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।

योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम् ।। ४ ।।

மந்யஸே யதி3 தச்ச2க்யம் மயா த்3ரஷ்டுமிதி ப்ரபோ4।

யோகே3ச்1வர ததோ மே த்வம் த3ர்ச1யாத்மாநமவ்யயம் ।। 4 ।।


श्रीभगवानुवाच

पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रश: ।

नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ।। ५ ।।

ஸ்ரீப4க3வாநுவாச ।

பச்1ய மே பார்த2 ரூபாணி ச1தசோ1ऽத2 ஸஹஸ்ரச1: । 

நாநாவிதா4நி தி3வ்யாநி நாநாவர்ணாக்ருதீநி ச ।। 5 ।।


पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा ।

बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याश्चर्याणि भारत ।। ६ ।।

பச்1யாதி3த்யாந்வஸூந்ருத்3ராநச்1விநௌ மருதஸ்ததா2 ।

ப3ஹூந்யத்3ருஷ்டபூர்வாணி பச்1யாச்1சர்யாணி பா4ரத ।। 6 ।।


इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।

मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद् द्रष्टुमिच्छसि ।। ७ ।।

இஹைகஸ்த2ம் ஜக3த்க்ருத்ஸ்நம் பச்1யாத்3ய ஸசராசரம் । 

மம தே3ஹே கு3டா3கேச1 யச்சாந்யத்3 த்3ரஷ்டுமிச்ச2ஸி ।। 7 ।।


न तु मां शक्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा ।

दिव्यं ददामि ते चक्षु: पश्य मे योगमैश्वरम् ।। ८ ।।

ந து மாம் ச1க்யஸே த்3ரஷ்டுமநேநைவ ஸ்வசக்ஷுஷா ।

தி3வ்யம் த3தா3மி தே சக்ஷு: பச்1ய மே யோக3மைச்1வரம் ।। 8 ।।


सञ्जय उवाच ।

एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरि: ।

दर्शयामास पार्थाय परमं रूपमैश्वरम् ।। ९ ।।

ஸஞ்ஜய உவாச

ஏவமுக்த்வா ததோ ராஜந்மஹாயோகே3ச்1வரோ ஹரி: । 

த3ர்ச1யாமாஸ பார்தா2ய பரமம் ரூபமைச்1வரம் ।। 9 ।।


अनेकवक्त्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् ।

अनेकदिव्याभरणं दिव्यानेकोद्यतायुधम् ।। १० ।।

அநேகவக்த்ரநயநமநேகாத்3பு4தத3ர்ச1நம் ।

அநேகதி3வ்யாப4ரணம் தி3வ்யாநேகோத்3யதாயுத4ம் ।। 10 ।।


दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ।

सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम् ।। ११ ।।

தி3வ்யமால்யாம்ப3ரத4ரம் தி3வ்யக3ந்தா4நுலேபநம் । 

ஸர்வாச்1சர்யமயம் தே3வமநந்தம் விச்1வதோமுக2ம் ।। 11 ।।


दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता ।

यदि भा: सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मन: ।। १२ ।।

தி3வி ஸூர்யஸஹஸ்ரஸ்ய ப4வேத்3யுக3பது3த்தி2தா ।

யதி3 பா4: ஸத்3ருசீ1 ஸா ஸ்யாத்3பா4ஸஸ்தஸ்ய மஹாத்மந: ।। 12 ।।


तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।

अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ।। १३ ।।

தத்ரைகஸ்த2ம் ஜக3த்க்ருத்ஸ்நம் ப்ரவிப4க்தமநேகதா4 । 

அபச்1யத்3தே3வதே3வஸ்ய ச1ரீரே பாண்ட3வஸ்ததா3 ।। 13 ।।


तत: स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जय: ।

प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिर भाषत ।। १४ ।।

தத: ஸ விஸ்மயாவிஷ்டோ ஹ்ருஷ்டரோமா த4நஞ்ஜய: ।

ப்ரணம்ய சி1ரஸா தே3வம் க்ருதாஞ்ஜலிரபா4ஷத ।। 14 ।।


अर्जुन उवाच

पश्यामि देवांस्तव देव देहे सर्वांस्तथा भूतविशेष संघान् ।

ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थमृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ।। १५ ।।

அர்ஜுந உவாச

பச்1யாமி தே3வாம்ஸ்தவ தே3வ தே3ஹே 

ஸர்வாம்ஸ்ததா2 பூ4தவிசே1ஷஸங்கா4ந் । 

ப்3ரஹ்மாணமீச1ம் கமலாஸநஸ்த2 ம்ருஷீம்ச்1ச 

ஸர்வாநுரகா3ம்ச்1ச தி3வ்யாந் ।। 15 ।।


अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रं पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।

नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ।। १६ ।।

அநேகபா3ஹூத3ரவக்த்ரநேத்ரம் 

பச்1யாமி த்வாம் ஸர்வதோऽநந்தரூபம் ।

நாந்தம் ந மத்4யம் ந புநஸ்தவாதி3ம் 

பச்1யாமி விச்1வேச்1வர விச்1வரூப ।। 16 ।।


किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् ।

पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ताद् दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम् ।। १७ ।।

கிரீடிநம் க3தி3நம் சக்ரிணம் ச 

தேஜோராசி1ம் ஸர்வதோ தீ3ப்திமந்தம் ।

பச்1யாமி த்வாம் து3ர்நிரீக்ஷ்யம் ஸமந்தா 

த்3தீ3ப்தாநலார்கத்3யுதிமப்ரமேயம் ।। 17 ।।


त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।

त्वमव्यय: शाश्वतधर्मगोप्ता सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ।। १८ ।।

த்வமக்ஷரம் பரமம் வேதி3தவ்யம் 

த்வமஸ்ய விச்1வஸ்ய பரம் நிதா4நம் । 

த்வமவ்யய: சா1ச்1வதத4ர்மகோ3ப்தா 

ஸநாதநஸ்த்வம் புருஷோ மதோ மே ।। 18 ।।


अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य मनन्तबाहूं शशिसूर्यनेत्रम् ।

पश्यामि त्वां दीप्त हुताशवक्त्रं स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ।। १९ ।।

அநாதி3மத்4யாந்தமநந்தவீர்ய 

மநந்தபா3ஹும் ச1சி1ஸூர்யநேத்ரம் ।

பச்1யாமி த்வாம் தீ3ப்தஹுதாச1வக்த்ரம் 

ஸ்வதேஜஸா விச்1வமித3ம் தபந்தம் ।। 19 ।।


द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वा: ।

दृष्ट्वाद्भुतं रूपमुग्रं तवेदं लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ।। २० ।।

த்3யாவாப்ருதி2வ்யோரித3மந்தரம் ஹி 

வ்யாப்தம் த்வயைகேந தி3ச1ச்1ச ஸர்வா: ।

த்3ருஷ்ட்வாத்3பு4தம் ரூபமுக்3ரம் தவேத3ம் 

லோகத்ரயம் ப்ரவ்யதி2தம் மஹாத்மந் ।। 20 ।।


अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्ति केचिद्भीता: प्राञ्जलयो गृणन्ति ।

स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घा: स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभि: पुष्कलाभि: ।। २१ ।।

அமீ ஹி த்வாம் ஸுரஸங்கா4 விச1ந்தி 

கேசித்3பீ4தா: ப்ராஞ்ஜலயோ க்3ருணந்தி । 

ஸ்வஸ்தீத்யுக்த்வா மஹர்ஷிஸித்3த4ஸங்கா4: 

ஸ்துவந்தி த்வாம் ஸ்துதிபி4: புஷ்கலாபி4: ।। 21 ।।


रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या विश्वेश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च।

गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा: वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ।। २२ ।।

ருத்3ராதி3த்யா வஸவோ யே ச ஸாத்4யா 

விச்1வேऽச்1விநௌ மருதச்1சோஷ்மபாச்1ச ।

க3ந்த4ர்வயக்ஷாஸுரஸித்3த4ஸங்கா4 

வீக்ஷந்தே த்வாம் விஸ்மிதாச்1சைவ ஸர்வே ।। 22 ।।


रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रं महाबाहो बहुबाहूरुपादम् ।

बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं दृष्ट्वा लोका: प्रव्यथितास्तथाहम् ।। २३ ।।

ரூபம் மஹத்தே ப3ஹுவக்த்ரநேத்ரம்

மஹாபா3ஹோ ப3ஹுபா3ஹூருபாத3ம் ।

ப3ஹூத3ரம் ப3ஹுத3ம்ஷ்ட்ராகராலம்

த்3ருஷ்ட்வா லோகா: ப்ரவ்யதி2தாஸ்ததா2ஹம் ।। 23 ।।


नभ:स्पृशं दीप्तमनेकवर्णं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।

दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ।। २४ ।।

நப4:ஸ்ப்ருச1ம் தீ3ப்தமநேகவர்ணம்

வ்யாத்தாநநம் தீ3ப்தவிசா1லநேத்ரம் ।

த்3ருஷ்ட்வா ஹி த்வாம் ப்ரவ்யதி2தாந்தராத்மா

த்4ருதிம் ந விந்தா3மி ச1மம் ச விஷ்ணோ ।। 24 ।।


दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।

दिशो न जाने न लभे च शर्म प्रसीद देवेश जगन्निवास ।। २५ ।।

த3ம்ஷ்ட்ராகராலாநி ச தே முகா2நி

த்3ருஷ்ட்வைவ காலாநலஸந்நிபா4நி । 

தி3சோ1 ந ஜாநே ந லபே4 ச ச1ர்ம

ப்ரஸீத3 தே3வேச1 ஜக3ந்நிவாஸ ।। 25 ।।


अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्रा: सर्वे सहैवावनिपालसंघै: ।

भीष्मो द्रोण: सूतपुत्रस्तथासौ सहास्मदीयैरपि योधमुख्यै : ।। २६ ।।

அமீ ச த்வாம் த்4ருதராஷ்ட்ரஸ்ய புத்ரா:

ஸர்வே ஸஹைவாவநிபாலஸங்கை4: ।

பீ4ஷ்மோ த்3ரோண: ஸூதபுத்ரஸ்ததா2ஸௌ

ஸஹாஸ்மதீ3யைரபி யோத4முக்2யை: ।। 26 ।।


वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति दंष्ट्राकारालानि भयानकानि ।

केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गै: ।। २७ ।।

வக்த்ராணி தே த்வரமாணா விச1ந்தி

த3ம்ஷ்ட்ராகராலாநி ப4யாநகாநி ।

கேசித்3விலக்3நா த3ச1நாந்தரேஷு

ஸந்த்3ருச்1யந்தே சூர்ணிதைருத்தமாங்கை3: ।। 27 ।।


यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगा: समुद्रमेवाभिमुखा द्रवन्ति ।

तथा तवामी नरलोकवीरा विशन्ति वक्त्राण्यभिविज्वलन्ति ।। २८ ।।

யதா2 நதீ3நாம் ப3ஹவோऽம்பு3வேகா3:

ஸமுத்3ரமேவாபி4முகா2 த்3ரவந்தி ।

ததா2 தவாமீ நரலோகவீரா

விச1ந்தி வக்த்ராண்யபி4விஜ்வலந்தி ।। 28 ।।


यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा विशन्ति नाशाय समृद्धवेगा: ।

तथैव नाशाय विशन्ति लोका स्तवापि वक्त्राणि समृद्धवेगा: ।। २९ ।।

யதா2 ப்ரதீ3ப்தம் ஜ்வலநம் பதங்கா3

விச1ந்தி நாசா1ய ஸம்ருத்3த4வேகா3: । 

ததை2வ நாசா1ய விச1ந்தி லோகா 

ஸ்தவாபி வக்த்ராணி ஸம்ருத்3த4வேகா3: ।। 29 ।।


लेलिह्यसे ग्रसमान: समन्ताल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भि: ।

तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं भासस्तवोग्रा: प्रतपन्ति विष्णो ।। ३० ।।

லேலிஹ்யஸே க்3ரஸமாந: ஸமந்தா

ல்லோகாந்ஸமக்3ராந்வத3நைர்ஜ்வலத்3பி4: ।

தேஜோபி4ராபூர்ய ஜக3த்ஸமக்3ரம் 

பா4ஸஸ்தவோக்3ரா: ப்ரதபந்தி விஷ்ணோ ।। 30 ।।


आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो नमोऽस्तुते देववर प्रसीद ।

विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ।। ३१ ।।

ஆக்2யாஹி மே கோ ப4வாநுக்3ரரூபோ

நமோऽஸ்து தே தே3வவர ப்ரஸீத3 ।

விஜ்ஞாதுமிச்சா2மி ப4வந்தமாத்3யம்

ந ஹி ப்ரஜாநாமி தவ ப்ரவ்ருத்திம் ।। 31 ।।


श्रीभगवानुवाच

कालोऽस्मि लोकक्षयकृत् प्रवृद्धो लोकान् समाहर्तुमिह प्रवृत्त: ।

ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिता: प्रत्यनीकेषु योधा: ।। ३२ ।।

ஸ்ரீப4க3வாநுவாச

காலோऽஸ்மி லோகக்ஷயக்ருத்ப்ரவ்ருத்3தோ4

லோகாந்ஸமாஹர்துமிஹ ப்ரவ்ருத்த: ।

ருதேऽபி த்வாம் ந ப4விஷ்யந்தி ஸர்வே

யேऽவஸ்தி2தா: ப்ரத்யநீகேஷு யோதா4: ।। ३२ ।।


तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम् ।

मयैवैते निहता: पूर्वमेव निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ।। ३३ ।।

தஸ்மாத்த்வமுத்திஷ்ட2 யசோ1 லப4ஸ்வ

ஜித்வா ச1த்ரூந் பு4ங்க்ஷ்வ ராஜ்யம் ஸம்ருத்3த4ம் ।

மயைவைதே நிஹதா: பூர்வமேவ

நிமித்தமாத்ரம் ப4வ ஸவ்யஸாசிந் ।। 33 ।।


द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च कर्णं तथान्यानपि योधवीरान् ।

मया हतांस्त्वं जहि मा व्यथिष्ठा युध्यस्व जेतासि रणे सपत्नान् ।। ३४ ।।

த்3ரோணம் ச பீ4ஷ்மம் ச ஜயத்3ரத2ம் ச

கர்ணம் ததா2ந்யாநபி யோத4வீராந் ।

மயா ஹதாம்ஸ்த்வம் ஜஹி மா வ்யதி2ஷ்டா2

யுத்4யஸ்வ ஜேதாஸி ரணே ஸபத்நாந் ।। 34 ।।


संजय उवाच

एतच्छृत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमान: किरीटी ।

नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीत: प्रणम्य ।। ३५ ।।

ஸஞ்ஜய உவாச

ஏதச்ச்2ருத்வா வசநம் கேச1வஸ்ய

க்ருதாஞ்ஜலிர்வேபமாந: கிரீடீ । 

நமஸ்க்ருத்வா பூ4ய ஏவாஹ க்ருஷ்ணம்

ஸக3த்3க3த3ம் பீ4தபீ4த: ப்ரணம்ய ।। 35 ।।


अर्जुन उवाच

स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या जगत्प्रहृष्यत्यनुरच्यते च ।

रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घा: ।। ३६ ।। 

அர்ஜுந உவாச

ஸ்தா2நே ஹ்ருஷீகேச1 தவ ப்ரகீர்த்யா

ஜக3த்ப்ரஹ்ருஷ்யத்யநுரஜ்யதே ச । 

ரக்ஷாம்ஸி பீ4தாநி தி3சோ1 த்3ரவந்தி

ஸர்வே நமஸ்யந்தி ச ஸித்3த4ஸங்கா4: ।। 36 ।।


कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे ।

अनन्त देवेश जगन्निवास त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ।। ३७ ।।

கஸ்மாச்ச தே ந நமேரந்மஹாத்மந்

க3ரீயஸே ப்3ரஹ்மணோऽப்யாதி3கர்த்ரே ।

அநந்த தே3வேச1 ஜக3ந்நிவாஸ

த்வமக்ஷரம் ஸத3ஸத்தத்பரம் யத் ।। 37 ।।


त्वमादिदेव: पुरुष: पुराणस्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।

वेत्तासि वेद्यं च परं च धाम त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ।। ३८ ।।

த்வமாதி3தே3வ: புருஷ: புராண: 

த்வமஸ்ய விச்1வஸ்ய பரம் நிதா4நம் ।

வேத்தாஸி வேத்3யம் ச பரம் ச தா4ம

த்வயா ததம் விச்1வமநந்தரூப ।। 38 ।।


वायुर्यमोऽग्निर्वरुण: शशाङ्क: प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च ।

नमो नमस्तेऽस्तु सहस्रकृत्व: पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ।। ३९ ।।

வாயுர்யமோऽக்3நிர்வருண: ச1சா1ங்க:

ப்ரஜாபதிஸ்த்வம் ப்ரபிதாமஹச்1ச । 

நமோ நமஸ்தேऽஸ்து ஸஹஸ்ரக்ருத்வ:

புநச்1ச பூ4யோऽபி நமோ நமஸ்தே ।। 39 ।।


नम: पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व ।

अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्व: ।। ४० ।।

நம: புரஸ்தாத3த2 ப்ருஷ்ட2தஸ்தே

நமோऽஸ்து தே ஸர்வத ஏவ ஸர்வ ।

அநந்தவீர்யாமிதவிக்ரமஸ்த்வம் 

ஸர்வம் ஸமாப்நோஷி ததோऽஸி ஸர்வ: ।। 40 ।।


सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं हे कृष्ण हे यादव हे सखेति ।

अजानता महिमानं तवेदं मया प्रमादात्प्रणयेन वापि ।। ४१ ।।

ஸகே2தி மத்வா ப்ரஸப4ம் யது3க்தம்

ஹே க்ருஷ்ண ஹே யாத3வ ஹே ஸகே2தி ।

அஜாநதா மஹிமாநம் தவேத3ம்

மயா ப்ரமாதா3த்ப்ரணயேந வாபி ।। 41 ।।


यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि विहार शय्यासनभोजनेषु ।

एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ।। ४२ ।।

யச்சாவஹாஸார்த2மஸத்க்ருதோऽஸி

விஹாரச1ய்யாஸநபோ4ஜநேஷு ।

ஏகோऽத2வாப்யச்யுத தத்ஸமக்ஷம் 

தத்க்ஷாமயே த்வாமஹமப்ரமேயம் ।। 42 ।।


पितासि लोकस्य चराचरस्य त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान् ।

न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिक: कुतोऽन्यो लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव ।। ४३ ।। 

பிதாஸி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய

த்வமஸ்ய பூஜ்யச்1ச கு3ருர்க3ரீயாந் ।

ந த்வத்ஸமோऽஸ்த்யப்4யதி4க: குதோऽந்யோ

லோகத்ரயேऽப்யப்ரதிமப்ரபா4வ ।। 43 ।।


तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।

पितेव पुत्रस्य सखेव सख्यु: प्रिय: प्रयायार्हसि देव सोढुम् ।। ४४ ।। 

தஸ்மாத்ப்ரணம்ய ப்ரணிதா4ய காயம்

ப்ரஸாத3யே த்வாமஹமீச1மீட்3யம் ।

பிதேவ புத்ரஸ்ய ஸகே2வ ஸக்2யு:

ப்ரிய: ப்ரியாயார்ஹஸி தே3வ ஸோடு4ம் ।। 44 ।।


अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा भयेन च प्रव्यथितं मनो मे।

तदेव मे दर्शय देव रूपं प्रसीद देवेश जगन्निवास ।। ४५ ।।

அத்3ருஷ்டபூர்வம் ஹ்ருஷிதோऽஸ்மி த்3ருஷ்ட்வா

ப4யேந ச ப்ரவ்யதி2தம் மநோ மே ।

ததே3வ மே த3ர்ச1ய தே3வ ரூபம்

ப்ரஸீத3 தே3வேச1 ஜக3ந்நிவாஸ ।। 45 ।।


किरीटिनं गदिनं चक्रहस्तम्‌ इच्छामि त्वां दृष्टुमहं तथैव ।

तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ।। ४६ ।।

கிரீடிநம் க3தி3நம் சக்ரஹஸ்தம் 

இச்சா2மி த்வாம் த்3ரஷ்டுமஹம் ததை2வ । 

தேநைவ ரூபேண சதுர்பு4ஜேந

ஸஹஸ்ரபா3ஹோ ப4வ விச்1வமூர்தே ।। 46 ।।


श्री भगवानुवाच

मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं रूपं परं दर्शितमात्मयोगात् ।

तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ।। ४७ ।।

ஸ்ரீப4க3வாநுவாச

மயா ப்ரஸந்நேந தவார்ஜுநேத3ம் 

ரூபம் பரம் த3ர்சி1தமாத்மயோகா3த்  ।

தேஜோமயம் விச்1வமநந்தமாத்3யம் 

யந்மே த்வத3ந்யேந ந த்3ருஷ்டபூர்வம் ।। 47 ।।


न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानैर्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रै: ।

एवंरूप: शक्य अहं नृलोके द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ।। ४८ ।।

ந வேத3யஜ்ஞாத்4யயநைர்ந தா3நைர்

ந ச க்ரியாபி4ர்ந தபோபி4ருக்3ரை: ।

ஏவம்ரூப: ச1க்ய அஹம் ந்ருலோகே 

த்3ரஷ்டும் த்வத3ந்யேந குருப்ரவீர ।। 48 ।।


मा ते व्यथा मा च विमूढभावो दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।

व्यपेतभी: प्रीतमना: पुनस्त्वं तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ।। ४९ ।।

மா தே வ்யதா2 மா ச விமூட4பா4வோ

த்3ருஷ்ட்வா ரூபம் கோ4ரமீத்3ருங்மமேத3ம் ।

வ்யபேதபீ4: ப்ரீதமநா: புநஸ்த்வம்

ததே3வ மே ரூபமித3ம் ப்ரபச்1ய ।। 49 ।।


सञ्जय उवाच ।

इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा स्वकं रूपं दर्शयामास भूय: ।

आश्वासयामास च भीतमेनं भूत्वा पुन: सौम्यवपुर्महात्मा ।। ५० ।।

ஸஞ்ஜய உவாச ।

இத்யர்ஜுநம் வாஸுதே3வஸ்ததோ2க்த்வா 

ஸ்வகம் ரூபம் த3ர்ச1யாமாஸ பூ4ய: ।

ஆச்1வாஸயாமாஸ ச பீ4தமேநம் 

பூ4த்வா புந: ஸௌம்யவபுர்மஹாத்மா ।। 50 ।।


अर्जुन उवाच ।

दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।

इदानीमस्मि संवृत्त: सचेता प्रकृतिं गत: ।। ५१ ।।

அர்ஜுந உவாச ।

த்3ருஷ்ட்வேத3ம் மாநுஷம் ரூபம் தவ ஸௌம்யம் ஜநார்த3ந ।

இதா3நீமஸ்மி ஸம்வ்ருத்த: ஸசேதா: ப்ரக்ருதிம் க3த: ।। 51 ।।


श्री भगवानुवाच

सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।

देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिण: ।। ५२ ।।

ஸ்ரீப4க3வாநுவாச 

ஸுது3ர்த3ர்ச1மித3ம் ரூபம் த்3ருஷ்டவாநஸி யந்மம ।

தே3வா அப்யஸ்ய ரூபஸ்ய நித்யம் த3ர்ச1நகாங்க்ஷிண: ।। 52 ।।


नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।

शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ।। ५३ ।।

நாஹம் வேதை3ர்ந தபஸா ந தா3நேந ந சேஜ்யயா ।

ச1க்ய ஏவம்விதோ4 த்3ரஷ்டும் த்3ருஷ்டவாநஸி மாம் யதா2 ।। 53 ।।


भक्त्या त्वनन्यया शक्य अहमेवंविधोऽर्जुन ।

ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ।। ५४ ।।

ப4க்த்யா த்வநந்யயா ச1க்ய அஹமேவம்விதோ4ऽர்ஜுந ।

ஜ்ஞாதும் த்3ரஷ்டும் ச தத்த்வேந ப்ரவேஷ்டும் ச பரந்தப ।। 54 ।।


मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्त: सङ्गवर्जित: ।

निर्वैर: सर्वभूतेषु य: स मामेति पाण्डव ।। ५५ ।।

மத்கர்மக்ருந்மத்பரமோ மத்3ப4க்த: ஸங்க3வர்ஜித: ।

நிர்வைர: ஸர்வபூ4தேஷு ய: ஸ மாமேதி பாண்ட3வ ।। 55 ।।


ऒं तत्सत् । इति श्रीमद्भगवद्गीतासु उपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे 

श्रीकृष्णार्जुनसंवादे विश्वरूप दर्शनयोगो नाम एकादशोऽध्याय: ।।

ஓம் தத் ஸத் ।  இதி ஶ்ரீமத்3ப4க3வத்3கீ3தாஸு உபநிஷத்ஸு ப்3ரஹ்மவித்3யாயாம் யோக3சா1ஸ்த்ரே ஶ்ரீக்ருஷ்ணார்ஜுனஸம்வாதே3 விச்1வரூப த3ர்ச1நயோகோ3 நாம ஏகாத3சோ1ऽத்4யாய: ।।

——————————————————————————————————