மூன்றாம் அத்தியாயம்

கர்மயோகம் [कर्मयोग:]

अर्जुन उवाच

ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते मता बुद्धिर्जनार्दन ।

तत्किं कर्मणि घोरे मां नियोजयसि केशव ।।  १ ।।

அர்ஜுன உவாச

ஜ்யாயஸீ சேத்கர்மணஸ்தே மதா பு3த்3தி4ர்ஜனார்த3ந ।

தத்கிம் கர்மணி கோ4ரே மாம் நியோஜயஸி கேச1வ ।। 1 ।।   


व्यामिश्रेणेव वाक्येन बुद्धिं मोहयसीव मे ।

तदेकं वद निश्चित्य येन श्रेयोऽहमाप्नुयाम् ।। २ ।। 

வ்யாமிச்1ரேணேவ வாக்யேந பு3த்3தி4ம் மோஹயஸீவ மே ।

ததே3கம் வத3 நிச்1சித்ய யேந ச்1ரேயோऽஹமாப்னுயாம் ।। 2 ।।


श्री भगवानुवाच

लोकेऽस्मिन्द्विविधा निष्ठा पुरा प्रोक्ता मयानघ । 

ज्ञानयोगेन साङ्ख्यानां कर्मयोगेन योगिनाम् ।। ३ ।। 

ஸ்ரீப4க3வாநுவாச

லோகேऽஸ்மின் த்3விவிதா4 நிஷ்டா2 புரா ப்ரோக்தா மயானக4 ।

ஜ்ஞாநயோகே3ன ஸாங்க்2யானாம் கர்மயோகே3ன யோகி3னாம் ।। 3 ।।


न कर्मणामनारम्भान्नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्नुते ।

न च सन्न्यसनादेव सिद्धिं समधिगच्छति ।। ४ ।।

ந கர்மணாமனாரம்பா4ந்நைஷ்கர்ம்யம் புருஷோऽச்1நுதே ।

ந ச ஸந்ந்யஸனாதே3வ ஸித்3தி4ம் ஸமதி4க3ச்ச2தி ।। 4 ।।


न हि कश्चित्क्षणमपि जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् ।

कार्यते ह्यवश: कर्म सर्व: प्रकृतिजैर्गुणै: ।। ५ ।।

ந ஹி கச்1சித்க்ஷணமபி ஜாது திஷ்ட2த்யகர்மக்ருத் ।

கார்யதே ஹ்யவச1: கர்ம ஸர்வ: ப்ரக்ருதிஜைர்கு3ணை: ।। 5 ।।


कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन् । 

इन्द्रियार्थान् विमूढात्मा मिथ्याचार: स उच्यते ।। ६ ।। 

கர்மேந்த்3ரியாணி ஸ்ம்யம்ய ய ஆஸ்தே மனஸா ஸ்மரந் ।

இந்த்3ரியார்தா2ந் விமூடா4த்மா மித்2யாசார: ஸ உச்யதே ।। 6 ।।


यस्त्विन्द्रियाणि मनसा नियम्यारभतेऽर्जुन । 

कर्मेन्द्रियै: कर्मयोगमसक्त: स विशिष्यते ।। ७ ।। 

யஸ்த்விந்த்3ரியாணி மநஸா நியம்யாரப4தேऽர்ஜுந ।।

கர்மேந்த்3ரியை: கர்மயோக3மஸக்த: ஸ விசி1ஷ்யதே ।। 7 ।।


नियतं कुरु कर्म त्वं कर्म ज्यायो ह्यकर्मण: ।

शरीरयात्रापि च ते न प्रसिद्ध्येदकर्मण: ।। ८ ।। 

நியதம் குரு கர்ம த்வம் கர்ம ஜ்யாயோ ஹ்யகர்மண: । 

ச1ரீரயாத்ராபி ச தே ந ப்ரஸித்3த்4யேத3கர்மண: ।। 8 ।।


यज्ञार्थात्कर्मणोऽन्यत्र लोकोऽयं कर्मबन्धन: ।

तदर्थं कर्म कौन्तेय मुक्तसङ्ग: समाचर ।। ९ ।।

யஜ்ஞார்தா2த்கர்மணோऽந்யத்ர லோகோऽயம் கர்மப3ந்த4ந: ।

தத3ர்த2ம் கர்ம கௌந்தேய முக்தஸங்க3: ஸமாசர ।। 9 ।।


सहयज्ञा: प्रजा: सृष्ट्वा पुरोवाच प्रजापति: ।

अनेन प्रसविष्यध्वमेष वोऽस्त्विष्टकामधुक् ।। १० ।। 

ஸஹயஜ்ஞா: ப்ரஜா: ஸ்ருஷ்ட்வா புரோவாச ப்ரஜாபதி: ।

அநேந ப்ரஸவிஷ்யத்4வமேஷ வோऽஸ்த்விஷ்டகாமது4க் ।। 10 ।।


देवान्भावयतानेन ते देवा भावयन्तु व: । 

परस्परं भावयन्त: श्रेय: परमवाप्स्यथ ।। ११ ।। 

தே3வாந்பா4வயதாநேந தே தே3வா பா4வயந்து வ: । 

பரஸ்பரம் பா4வயந்த: ச்1ரேய: பரமவாப்ஸ்யத2 ।। 11 ।।


इष्टान् भोगान् हि वो देवा दास्यन्ते यज्ञभाविता: ।

तैर्दत्तानप्रदायैभ्यो यो भुङ्क्ते स्तेन एव स: ।। १२ ।। 

இஷ்டான் போ4கா3ந் ஹி வோ தே3வா தா3ஸ்யந்தே யஜ்ஞபா4விதா: ।

தைர்த3த்தாநப்ரதா3யைப்4யோ யோ பு4ங்க்தே ஸ்தேந ஏவ ஸ: ।। 12 ।।


यज्ञशिष्टाशिन: सन्तो मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषै: ।

भुञ्जते ते त्वघं पापा ये पचन्त्यात्मकारणात् ।। १३ ।। 

யஜ்ஞசி1ஷ்டாசி1ந: ஸந்தோ முச்யந்தே ஸர்வகில்பி3ஷை: ।

பு4ஞ்ஜதே தே த்வக4ம் பாபா யே பசந்த்யாத்மகாரணாத் ।। 13 ।।


अन्नाद्भवन्ति भूतानि पर्जन्यादन्नसम्भव: ।

यज्ञाद्भवति पर्जन्यो यज्ञ: कर्मसमुद्भव: ।। १४ ।। 

அன்னாத்3ப4வந்தி பூ4தாநி பர்ஜந்யாத3ன்னஸம்ப4வ: ।

யஜ்ஞாத்3ப4வதி பர்ஜந்யோ யஜ்ஞ: கர்மஸமுத்3ப4வ: ।। 14 ।।


कर्म ब्रह्मोद्भवं विद्धि ब्रह्माक्षरसमुद्भवम् ।

तस्मात् सर्वगतं ब्रह्म नित्यं यज्ञे प्रतिष्ठितम् ।। १५ ।। 

கர்ம ப்3ரஹ்மோத்3ப4வம் வித்3தி4 ப்3ரஹ்மாக்ஷரஸமுத்3ப4வம் ।

தஸ்மாத்ஸர்வக3தம் ப்3ரஹ்ம நித்யம் யஜ்ஞே ப்ரதிஷ்டி2தம் ।। 15 ।।


एवं प्रवर्तितं चक्रं नानुवर्तयतीह य: ।

अघायुरिन्द्रियारामो मोघं पार्थ स जीवति ।। १६ ।।

ஏவம் ப்ரவர்திதம் சக்ரம் நாநுவர்தயதீஹ ய: ।

அகா4யுரிந்த்3ரியாராமோ மோக4ம் பார்த2 ஸ ஜீவதி ।। 16 ।।


यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानव: ।

आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ।। १७ ।। 

யஸ்த்வாத்மரதிரேவ ஸ்யாதா3த்மத்ருப்தச1ச மாநவ: । 

ஆத்மந்யேவ ச ஸந்துஷ்டஸ்தஸ்ய கார்யம் ந வித்3யதே ।। 17 ।।


नैव तस्य कृतेनार्थो नाकृतेनेह कश्चन । 

न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रय: ।। १८ ।।

நைவ தஸ்ய க்ருதேநார்தோ2 நாக்ருதேநேஹ கச்1சந । 

ந சாஸ்ய ஸர்வபூ4தேஷு கச்1சித3ர்த2வ்யபாச்1ரய: ।। 18 ।।


तस्मादसक्त: सततं कार्यं कर्म समाचर ।

असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुष: ।। १९ ।। 

தஸ்மாத3ஸக்த: ஸததம் கார்யம் கர்ம ஸமாசர ।

அஸக்தோ ஹ்யாசரந்கர்ம பரமாப்நோதி பூருஷ: ।। 19 ।।


कर्मणैव हि संसिद्धिमास्थिता जनकादय: । 

लोकसङ्ग्रहमेवापि सम्पश्यन्कर्तुमर्हसि ।। २० ।। 

கர்மணைவ ஹி ஸம்ஸித்3தி4மாஸ்தி2தா ஜநகாத3ய: ।

லோகஸங்க்3ரஹமேவாபி ஸம்பச்1யந்கர்துமர்ஹஸி ।। 20 ।।


यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जन: ।

स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते ।। २१ ।। 

யத்3யதா3சரதி ச்1ரேஷ்ட2ஸ்தத்ததே3வேதரோ ஜந: ।

ஸ யத்ப்ரமாணம் குருதே லோகஸ்தத3நுவர்ததே ।। 21 ।।


न मे पार्थास्ति कर्तव्यं त्रिषु लोकेषु किञ्चन ।

नानवाप्तमवाप्तव्यं वर्त एव च कर्मणि ।। २२ ।।

ந மே பார்தா2ஸ்தி கர்தவ்யம் த்ரிஷு லோகேஷு கிஞ்சந । 

நாநவாப்தமவாப்தவ்யம் வர்த ஏவ ச கர்மணி ।। 22 ।।


यदि ह्यहं न वर्तेयं जातु कर्मण्यतन्द्रित: ।

मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्या: पार्थ सर्वश: ।। २३ ।। 

யதி3 ஹ்யஹம் ந வர்தேயம் ஜாது கர்மண்யதந்த்3ரித: ।

மம வர்த்மாநுவர்தந்தே மநுஷ்யா: பார்த2 ஸர்வச1: ।। 23 ।।


उत्सीदेयुरिमे लोका न कुर्यां कर्म चेदहम् ।

सङ्करस्य च कर्ता स्यामुपहन्यामिमा: प्रजा: ।। २४ ।।

உத்ஸீதே3யுரிமே லோகா ந குர்யாம் கர்ம சேத3ஹம் 

ஸங்கரஸ்ய ச கர்தா ஸ்யாமுபஹந்யாமிமா: ப்ரஜா: ।। 24 ।। 


सक्ता: कर्मण्यविद्वांसो यथा कुर्वन्ति भारत । 

कुर्याद्विद्वांस्तथासक्तश्चिकीर्षुर्लोकसङ्ग्रहम् ।। २५ ।। 

ஸக்தா: கர்மண்யவித்3வாம்ஸோ யதா2 குர்வந்தி பா4ரத ।

குர்யாத்3வித்3வாம்ஸ்ததா2ஸக்தச்1சிகீர்ஷுர்லோகஸங்க்3ரஹம் ।। 25 ।।


न बुद्धिभेदं जनयेदज्ञानां कर्मसङ्गिनाम् । 

जोषयेत्सर्वकर्माणि विद्वान्युक्त: समाचरन् ।। २६ ।। 

ந பு3த்3தி4பே4த3ம் ஜனயேத3ஜ்ஞாநாம் கர்மஸங்கி3நாம் । 

ஜோஷயேத்ஸர்வகர்மாணி வித்3வாந்யுக்த: ஸமாசரந் ।। 26 ।।


प्रकृते: क्रियमाणानि गुणै: कर्माणि सर्वश: । 

अहङ्कारविमूढात्मा कर्ताहमिति मन्यते ।। २७ ।। 

ப்ரக்ருதே: க்ரியமாணானி கு3ணை: கர்மாணி ஸர்வச1: ।।

அஹங்காரவிமூடா4த்மா கர்தாஹமிதி மந்யதே ।। 27 ।।


तत्त्ववित्तु महाबाहो गुणकर्मविभागयो: । 

गुणा गुणेषु वर्तन्त इति मत्वा न सज्जते ।। २८ ।।  

தத்த்வவித்து மஹாபா3ஹோ கு3ணகர்மவிபா4க3யோ: ।  

கு3ணா கு3ணேஷு வர்தந்த இதி மத்வா ந ஸஜ்ஜதே ।। 28 ।।


प्रकृतेर्गुणसम्मूढा: सज्जन्ते गुणकर्मसु । 

तानकृत्स्नविदो मन्दान् कृत्स्नविन्न विचालयेत् ।। २९ ।। 

ப்ரக்ருதேர்கு3ணஸம்மூடா4: ஸஜ்ஜந்தே கு3ணகர்மஸு ।

தாநக்ருத்ஸ்நவிதோ3 மந்தா3ந்க்ருத்ஸ்நவிந்ந விசாலயேத் ।। 29 ।।


मयि सर्वाणि कर्माणि सन्न्यस्याध्यात्मचेतसा ।

निराशीर्निर्ममो भूत्वा युध्यस्व विगतज्वर: ।। ३० ।। 

மயி ஸர்வாணி கர்மாணி ஸந்ந்யஸ்யாத்4யாத்மசேதஸா ।

நிராசீ1ர்நிர்மமோ பூ4த்வா யுத்4யஸ்வ விக3தஜ்வர: ।। 30 ।।


ये मे मतमिदं नित्यमनुतिष्ठन्ति मानवा: । 

श्रद्धावन्तोऽनसूयनतो मुच्यनते तेऽपि कर्मभि: ।। ३१ ।। 

யே மே மதமித3ம் நித்யமநுதிஷ்ட2ந்தி மாநவா: ।

ச்1ரத்3தா4வந்தோऽநஸூயந்தோ முச்யந்தே தேऽபி கர்மபி4: ।। 31 ।।


ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम् ।

सर्वज्ञानविमूढांस्तान् विद्धि नष्टानचेतस: ।। ३२ ।। 

யே த்வேதத3ப்4யஸூயந்தோ நாநுதிஷ்ட2ந்தி மே மதம் । 

ஸர்வக்ஞாநவிமூடா4ம்ஸ்தாந்வித்3தி4 நஷ்டாநசேதஸ: ।। 32 ।।


सदृशं चेष्टते स्वस्या: प्रकृतेर्ज्ञानवानपि ।

प्रकृतिं यान्ति भूतानि निग्रह: किं करिष्यति ।। ३३ ।।

ஸத்3ருச1ம் சேஷ்டதே ஸ்வஸ்யா: ப்ரக்ருதேர்க்ஞாநவாநபி ।

ப்ரக்ருதிம் யாந்தி பூ4தாநி நிக்3ரஹ: கிம் கரிஷ்யதி ।। 33 ।।


इन्द्रियस्येन्द्रियस्यार्थे रागद्वेषौ व्यवस्थितौ ।

तयोर्न वशमागच्छेत्तौ ह्यस्य परिपन्थिनौ ।। ३४ ।।

இந்த்3ரியஸ்யேந்த்3ரியஸ்யார்தே2 ராக3த்3வேஷௌ வ்யவஸ்தி2தௌ ।

தயோர்ந வச1மாக3ச்சே2த்தௌ ஹ்யஸ்ய பரிபந்தி2நௌ ।। 34 ।। 


श्रेयान्स्वधर्मो विगुण: परधर्मात्स्वनुष्ठितात् । 

स्वधर्मे निधनं श्रेय: परधर्मो भयावह: ।। ३५ ।। 

ச்1ரேயாந்ஸ்வத4ர்மோ விகு3ண: பரத4ர்மாத்ஸ்வநுஷ்டி2தாத் ।

ஸ்வத4ர்மே நித4நம் ச்1ரேய: பரத4ர்மோ ப4யாவஹ ।। 35 ।।


अर्जुन उवाच । 

अथ केन प्रयुक्तोऽयं पापं चरति पूरुष: । 

अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय बलादिव नियोजित: ।। ३६ ।। 

அர்ஜுந உவாச ।

அத2 கேந ப்ரயுக்தோऽயம் பாபம் சரதி பூருஷ: । 

அநிச்ச2ந்நபி வார்ஷ்ணேய ப3லாதி3வ நியோஜித: ।। 36 ।।


श्रीभगवानुवाच । 

काम एष क्रोध एष रजोगुणसमुद्भव: ।

महाशनो महापाप्मा विद्ध्येनमिह वैरिणम् ।। ३७ ।। 

ஸ்ரீப4க3வாநுவாச ।

காம ஏஷ க்ரோத4 ஏஷ ரஜோகு3ணஸமுத்3ப4வ: ।

மஹாச1நோ மஹாபாப்மா வித்3த்4யேநமிஹ வைரிணம் ।। 37 ।।


धूमेनाव्रियते वह्निर्यथादर्शो मलेन च ।

यथोल्बेनावृतो गर्भस्तथा तेनेदमावृतम् ।। ३८ ।। 

தூ4மேநாவ்ரியதே வஹ்நிர்யதா2த3ர்சோ1 மலேந ச ।

யதோ2ல்பே3நாவ்ருதோ க3ர்ப4ஸ்ததா2 தேநேத3மாவ்ருதம் ।। 38 ।।


आवृतं ज्ञानमेतेन ज्ञानिनो नित्यवैरिणा । 

कामरूपेण कौन्तेय दुष्पूरेणानलेन च ।। ३९ ।। 

ஆவ்ருதம் ஜ்ஞாநமேதேந ஜ்ஞாநிநோ நித்யவைரிணா ।

காமரூபேண கௌந்தேய து3ஷ்பூரேணாநலேந ச ।। 39 ।। 


इन्द्रियाणि मनो बुद्धिरस्याधिष्ठानमुच्यते । 

एतैर्विमोहयत्येष ज्ञानमावृत्य देहिनम् ।। ४० ।। 

இந்த்3ரியாணி மநோ பு3த்3தி4ரஸ்யாதி4ஷ்டா2நமுச்யதே । 

ஏதைர்விமோஹயத்யேஷ ஜ்ஞாநமாவ்ருத்ய தே3ஹிநம் ।। 40 ।।


तस्मात्त्वमिन्द्रियाण्यादौ नियम्य भरतर्षभ । 

पाप्मानं प्रजहि ह्येनं ज्ञानविज्ञाननाशनम् ।। ४१ ।।

தஸ்மாத்த்வமிந்த்3ரியாண்யாதௌ3 நியம்ய ப4ரதர்ஷப4।।

பாப்மாநம் ப்ரஜஹி ஹ்யேநம் ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநநாச1நம் ।। 41 ।।


इन्द्रियाणि पराण्याहुरिन्द्रियेभ्य: परं मन: । 

मनसस्तु परा बुद्धिर्यो बुद्धे: परतस्तु स: ।। ४२ ।।

இந்த்3ரியாணி பராண்யாஹுரிந்த்3ரியேப்4ய: பரம் மன: । 

மனஸஸ்து பரா பு3த்3தி4ர்யோ பு3த்3தே4: பரதஸ்து ஸ: ।। 42 ।।


एवं बुद्धे: परं बुद्ध्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना । 

जहि शत्रुं महाबाहो कामरूपं दुरासदम् ।। ४३ ।। 

ஏவம் பு3த்3தே4: பரம் பு3த்3த்4வா ஸம்ஸ்தப்4யாத்மாநமாத்மநா । 

ஜஹி ச1த்ரும் மஹாபா3ஹோ காமரூபம் து3ராஸத3ம் ।। 43 ।।


ऒं तत्सत् । इति श्रीमद्भगवद्गीतासु उपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे 

श्रीकृष्णार्जुनसंवादे कर्मयोगो नाम तृतीयोऽध्याय: ।।

ஓம் தத் ஸத் ।  இதி ஶ்ரீமத்3ப4க3வத்3கீ3தாஸு உபநிஷத்ஸு ப்3ரஹ்மவித்3யாயாம் யோக3சா1ஸ்த்ரே ஶ்ரீக்ருஷ்ணார்ஜுனஸம்வாதே3 கர்மயோகோ3 நாம த்ருதீயோऽத்4யாய: ।।


——————————————————————————————————————————————————————