முதலாம் அத்தியாயம்

அர்ஜுந விஷாத யோகம் [अर्जुनविषादयोग:]

धृतराष्ट्र उवाच 

धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः।

मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ॥ १ ॥

த்4ருதராஷ்ட்ர உவாச 

த4ர்மக்ஷேத்ரே குருக்ஷேத்ரே ஸமவேதா யுயுத்ஸவ: । 

மாமகா: பாண்ட3வாச்1சைவ கிமகுர்வத ஸஞ்ஜய ।। 1 ।।


सञ्जय उवाच

दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा।

आचार्यमुपसङ्गम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥ २ ॥

ஸஞ்ஜய உவாச

த்3ருஷ்ட்வா து பாண்ட3வாநீகம் வ்யூட4ம் து3ர்யோத4நஸ்ததா3।

ஆசார்யமுபஸங்க3ம்ய ராஜா வசநமப்3ரவீத் ।। 2।।


पश्यैतां पाण्डुपुत्राणामाचार्य महतीं चमूम्।

व्यूढां द्रुपदपुत्रेण तव शिष्येण धीमता ॥ ३ ॥

பச்1யைதாம் பாண்டு3புத்ராணாமாசார்ய மஹதீம் சமூம் ।

வ்யூடா4ம் த்3ருபத3புத்ரேண தவ சி1ஷ்யேண தீ4மதா ।। 3।।


अत्र शूरा महेष्वासा भीमार्जुनसमा युधि।

युयुधानो विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ॥ ४ ॥

அத்ர சூ1ரா மஹேஷ்வாஸா பீ4மார்ஜுநஸமா யுதி4।

யுயுதா4நோ விராடச்1ச த்3ருபத3ச்1ச மஹாரத2: ।। 4 ।।


धृष्टकेतुश्चेकितानः काशिराजश्च वीर्यवान्।

पुरुजित्कुन्तिभोजश्च शैब्यश्च नरपुङ्गवः॥ ५ ॥

த்4ருஷ்டகேதுச்1சேகிதாந : காசி1ராஜச்1ச வீர்யவாந்।

புருஜித்குந்திபோ4ஜச்1ச சை1ப்3யச்1ச நரபுங்க3வ: ।। 5 ।।


युधामन्युश्च विक्रान्त: उत्तमौजाश्च वीर्यवान्।

सौभद्रो द्रौपदेयाश्च सर्व एव महारथाः॥ ६ ॥

யுதா4மந்யுச்1ச விக்ராந்த: உத்தமௌஜாச்1ச வீர்யவாந் । 

ஸௌப4த்3ரோ த்3ரௌபதே3யாச்1ச ஸர்வ ஏவ மஹாரதா2: ।। 6।। 


अस्माकं तु विशिष्टा ये तान्निबोध द्विजोत्तम ।

नायका मम सैन्यस्य सञ्ज्ञार्थं तान्ब्रवीमि ते ॥ ७ ॥

அஸ்மாகம் து விசி1ஷ்டா யே தாந்நிபோ3த4 த்3விஜோத்தம ।

நாயகா மம ஸைந்யஸ்ய ஸஞ்ஜ்ஞார்த2ம் தாந்ப்3ரவீமி தே ।। 7 ।।


भवान्भीष्मश्च कर्णश्च कृपश्च समितिञ्जयः।

अश्वत्थामा विकर्णश्च सौमदत्तिस्तथैव च॥८॥

ப4வாந்பீ4ஷ்மச்1ச கர்ணச்1ச க்ருபச்1ச ஸமிதிஞ்ஜய: ।

அச்1வத்தா2மா விகர்ணச்1ச ஸௌமத3த்திஸ்ததை2வ ச ।। 8 ।।


अन्ये च बहवः शूरा: मदर्थे त्यक्तजीविताः।

नानाशस्त्रप्रहरणाः सर्वे युद्धविशारदाः॥ ९ ॥

அந்யே ச ப3ஹவ: ஸூ2ரா: மத3ர்தே2 த்யக்தஜீவிதா: । 

நாநாச1ஸ்த்ரப்ரஹரணா: ஸர்வே யுத்3த4விசா2ரதா3: ।। 9 ।।


अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् ।

पर्याप्तं त्विदमेतेषां बलं भीमाभिरक्षितम् ॥ १० ॥

அபர்யாப்தம் தத3ஸ்மாகம் ப3லம் பீ4ஷ்மாபி4ரக்ஷிதம் ।

பர்யாப்தம் த்வித3மேதேஷாம் ப3லம் பீ4மாபி4ரக்ஷிதம் ।। 10 ।।


अयनेषु च सर्वेषु यथाभागमवस्थिताः।

भीष्ममेवाभिरक्षन्तु भवन्तः सर्व एव हि ॥ ११ ॥

அயநேஷு ச ஸர்வேஷு யதா2பா4க3மவஸ்தி2தா: ।

பீ4ஷ்மமேவாபி4ரக்ஷந்து ப4வந்த : ஸர்வ ஏவ ஹி ।। 11 ।।


तस्य सञ्जनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः।

सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ १२ ॥

தஸ்ய ஸஞ்ஜநயந்ஹர்ஷம் குருவ்ருத்3த4: பிதாமஹ: ।

ஸிம்ஹநாத3ம் விநத்3யோச்சை: ச1ங்க2ம் த3த்4மௌ ப்ரதாபவாந் ।। 12 ।।


ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।

सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ १३ ॥

தத: ச1ங்கா2ச்1ச பே4ர்யச்1ச பணவாநககோ3முகா2: । 

ஸஹஸைவாப்4யஹந்யந்த ஸ ச1ப்3த3ஸ்துமுலோऽப4வத் ।। 13 ।।


ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।

माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥ १४ ॥

தத: ச்1வேதைர்ஹயைர்யுக்தே மஹதி ஸ்யந்த3நே ஸ்தி2தௌ ।

மாத4வ: பாண்ட3வச்1சைவ தி3வ்யௌ ச1ங்கௌ2 ப்ரத3த்4மது: ।। 14 ।।


पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनञ्जयः ।

पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥ १५ ॥

பாஞ்சஜந்யம் ஹ்ருஷீகேசோ1 தே3வத3த்தம் த4நஞ்ஜய: । 

பௌண்ட்3ரம் த3த்4மௌ மஹாச1ங்க2ம் பீ4மகர்மா வ்ருகோத3ர: ।। 15 ।।


अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।

नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ॥ १६ ॥

அநந்தவிஜயம் ராஜா குந்தீபுத்ரோ யுதி4ஷ்டி2ர: ।

நகுல: ஸஹதே3வச்2ச ஸுகோ4ஷமணிபுஷ்பகௌ ।। 16 ।।


काश्यश्च परमेष्वासः शिखण्डी च महारथः ।

धृष्टद्युम्नो विराटश्च सात्यकिश्चापराजितः ॥ १७ ॥

காச்1யச்1ச பரமேஷ்வாஸ: சி2க2ண்டீ3 ச மஹாரத2: । 

த்4ருஷ்டத்3யும்நோ விராடச்1ச ஸாத்யகிச்1சாபராஜித: ।। 17 ।।


द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते ।

सौभद्रश्च महाबाहुः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ १८ ॥

த்3ருபதோ3 த்3ரௌபதே3யாச்1ச ஸர்வச1: ப்ருதி2வீபதே । 

ஸௌப4த்3ரச்1ச மஹாபா3ஹு: ச1ங்கா2ந்த3த்4மு: ப்ருத2க்ப்ருத2க் ।। 18 ।।


स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् ।

नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन् ॥ १९ ॥

ஸ கோ4ஷோ தா4ர்தராஷ்ட்ராணாம் ஹ்ருத3யாநி வ்யதா3ரயத் ।

நப4ச்1ச ப்ருதி2வீம் சைவ துமுலோ வ்யநுநாத3யந் ।। 19 ।।


अथ व्यवस्थितान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्कपिध्वजः ।

प्रवृत्ते शस्त्रसम्पाते धनुरुद्यम्य पाण्डवः ॥ २० ॥

அத2 வ்யவஸ்தி2தாந்த்3ருஷ்ட்வா தா4ர்தராஷ்ட்ராந்கபித்4வஜ: । 

ப்ரவ்ருத்தே ச1ஸ்த்ரஸம்பாதே த4நுருத்3யம்ய பாண்ட3வ: ।। 20 ।।


हृषीकेशं तदा वाक्यमिदमाह महीपते ।

अर्जुन उवाच

सेनयोरुभयोर्मध्ये रथं स्थापय मेऽच्युत ॥ २१ ॥

ஹ்ருஷீகேச2ம் ததா3 வாக்யமித3மாஹ மஹீபதே ।

அர்ஜுன உவாச

ஸேநயோருப4யோர்மத்4யே ரத2ம் ஸ்தா2பய மேऽச்யுத ।। 21 ।।


यावदेतान्निरीक्षेऽहं योद्धुकामानवस्थितान्।

कैर्मया सह योद्धव्यमस्मिन्रणसमुद्यमे ॥ २२ ॥

யாவதே3தாந்நிரீக்ஷேऽஹம் யோத்3து4காமாநவஸ்தி2தாந் ।

கைர்மயா ஸஹ யோத்3த4வ்யமஸ்மிந்ரணஸமுத்3யமே ।। 22 ।।


योत्स्यमानानवेक्षेऽहं य एतेऽत्र समागताः।

धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेर्युद्धे प्रियचिकीर्षवः ॥ २३ ॥

யோத்ஸ்யமாநாநவேக்ஷேऽஹம் ய ஏதேऽத்ர ஸமாக3தா: । 

தா4ர்தராஷ்ட்ரஸ்ய து3ர்பு3த்3தே4ர்யுத்3தே4 ப்ரியசிகீர்ஷவ: ।। 23 ।।


सञ्जय उवाच

एवमुक्तो हृषीकेशो गुडाकेशेन भारत ।

सेनयोरुभयोर्मध्ये स्थापयित्वा रथोत्तमम् ॥ २४ ॥

ஸஞ்ஜய உவாச

ஏவமுக்தோ ஹ்ருஷீகேசோ1 கு3டா3கேசே1ந பா4ரத ।

ஸேநயோருப4யோர்மத்4யே ஸ்தா2பயித்வா ரதோ2த்தமம் ।। 24 ।।


भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च महीक्षिताम् ।

उवाच पार्थ पश्यैतान्समवेतान्कुरूनिति ॥ २५ ॥

பீ4ஷ்மத்3ரோணப்ரமுக2த: ஸர்வேஷாம் ச மஹீக்ஷிதாம் । 

உவாச பார்த2 பச்1யைதாந்ஸமவேதாந்குரூநிதி ।। 25 ।।


तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः पितॄनथ पितामहान् ।

आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्पुत्रान्पौत्रान्सखींस्तथा ॥ २६ ॥

தத்ராபச்1யத்ஸ்தி2தாந்பார்த2: பித்ரூநத2 பிதாமஹாந் ।

ஆசார்யாந்மாதுலாந்ப்4ராத்ரூந்புத்ராந்பௌத்ராந்ஸகீ2ம்ஸ்ததா2 ।। 26 ।।


श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि ।

तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ॥ २७ ॥

ச்1வசூ1ராந்ஸுஹ்ருத3ச்1சைவ ஸேநயோருப4யோரபி ।

தாந்ஸமீக்ஷ்ய ஸ கௌந்தேய: ஸர்வாந்ப3ந்தூ4நவஸ்தி2தாந் ।। 27 ।।


कृपया परयाऽविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् ।

अर्जुन उवाच

दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् ॥२८॥

க்ருபயா பரயாऽவிஷ்டோ விஷீத3ந்நித3மப்3ரவீத் ।

அர்ஜுன உவாச

த்3ருஷ்ட்வேமம் ஸ்வஜநம் க்ருஷ்ண யுயுத்ஸும் ஸமுபஸ்தி2தம் ।। 28 ।।


सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।

वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥२९॥

ஸீத3ந்தி மம கா3த்ராணி முக2ம் ச பரிசு1ஷ்யதி । 

வேபது2ச்1ச ச1ரீரே மே ரோமஹர்ஷச்1ச ஜாயதே ।। 29 ।।


गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्चैव परिदह्यते ।

न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमतीव च मे मनः ॥ ३० ॥

கா3ண்டீ3வம் ஸ்ரம்ஸதே ஹஸ்தாத்த்வக்சைவ பரித3ஹ்யதே ।

ந ச ச1க்நோம்யவஸ்தா2தும் ப்4ரமதீவ ச மே மந: ।। 30 ।।


निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव ।

न च श्रेयोऽनुपश्यामि हत्वा स्वजनमाहवे ॥ ३१ ॥

நிமித்தாநி ச பச்1யாமி விபரீதாநி கேச1வ ।

ந ச ச்1ரேயோऽநுபச்1யாமி ஹத்வா ஸ்வஜநமாஹவே ।। 31 ।।


न काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च ।

किं नो राज्येन गोविन्द किम् भोगैर्जीवितेन वा ॥ ३२ ॥

ந காங்க்ஷே விஜயம் க்ருஷ்ண ந ச ராஜ்யம் ஸுகா2நி ச ।

கிம் நோ ராஜ்யேந கோ3விந்த3 கிம் போ4கை3ர்ஜீவிதேந வா ।। 32 ।।


येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च ।

त इमेऽवस्थिता युद्धे प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च ॥ ३३ ॥

யேஷாமர்தே2 காங்க்ஷிதம் நோ ராஜ்யம் போ4கா3: ஸுகா2நி ச ।

த இமேऽவஸ்தி2தா யுத்3தே4 ப்ராணாம்ஸ்த்யக்த்வா த4நாநி ச ।। 33 ।।


आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव च पितामहाः ।

मातुलाः श्वशुराः पौत्राः श्यालाः सम्बन्धिनस्तथा ॥ ३४ ॥

ஆசார்யா: பிதர: புத்ராஸ்ததை2வ ச பிதாமஹா: । 

மாதுலா: ச்1வசு1ரா: பௌத்ரா: ச்1யாலா: ஸம்ப3ந்தி4நஸ்ததா2 ।। 34 ।।


एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि मधुसूदन ।

अपि त्रैलोक्यराज्यस्य हेतोः किं नु महीकृते ॥ ३५ ॥

ஏதாந்ந ஹந்துமிச்சா2மி க்4நதோऽபி மது4ஸூத3ந ।

அபி த்ரைலோக்யராஜ்யஸ்ய ஹேதோ: கிம் நு மஹீக்ருதே ।। 35 ।।


निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन ।

पापमेवाश्रयेदस्मान्हत्वैतानाततायिनः ॥ ३६ ॥

நிஹத்ய தா4ர்தராஷ்ட்ராந்ந: கா ப்ரீதி: ஸ்யாஜ்ஜநார்த3ந ।

பாபமேவாச்1ரயேத3ஸ்மாந்ஹத்வைதாநாததாயிந: ।। 36 ।।


तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।

स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ ३७ ॥

தஸ்மாந்நார்ஹா வயம் ஹந்தும் தா4ர்தராஷ்ட்ராந்ஸ்வபா3ந்த4வாந் । 

ஸ்வஜநம் ஹி கத2ம் ஹத்வா ஸுகி2ந: ஸ்யாம மாத4வ ।। 37 ।।


यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।

कुलक्षयकृतं दोषं मित्रद्रोहे च पातकम् ॥ ३८ ॥

யத்3யப்யேதே ந பச்1யந்தி லோபோ4பஹதசேதஸ: । 

குலக்ஷயக்ருதம் தோ3ஷம் மித்ரத்3ரோஹே ச பாதகம் ।। 38 ।।


कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् ।

कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥ ३९ ॥

கத2ம் ந ஜ்ஞேயமஸ்மாபி4: பாபாத3ஸ்மாந்நிவர்திதும் । 

குலக்ஷயக்ருதம் தோ3ஷம் ப்ரபச்1யத்3பி4ர்ஜநார்த3ந ।। 39 ।।


कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः सनातनाः ।

धर्मे नष्टे कुलं कृत्स्नमधर्मोऽभिभवत्युत ॥ ४० ॥

குலக்ஷயே ப்ரணச்1யந்தி குலத4ர்மா: ஸநாதநா: । 

த4ர்மே நஷ்டே குலம் க்ருத்ஸ்நமத4ர்மோऽபி4ப4வத்யுத ।। 40 ।।


अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः ।

स्त्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय जायते वर्णसङ्करः ॥ ४१ ॥

அத4ர்மாபி4ப4வாத்க்ருஷ்ண ப்ரது3ஷ்யந்தி குலஸ்த்ரிய: । 

ஸ்த்ரீஷு து3ஷ்டாஸு வார்ஷ்ணேய ஜாயதே வர்ணஸங்கர: ।। 41 ।।


सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य च ।

पतन्ति पितरो ह्येषां लुप्तपिण्डोदकक्रियाः ॥ ४२ ॥

ஸங்கரோ நரகாயைவ குலக்4நாநாம் குலஸ்ய ச ।

பதந்தி பிதரோ ஹ்யேஷாம் லுப்தபிண்டோ3த3கக்ரியா: ।। 42 ।। 


दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः ।

उत्साद्यन्ते जातिधर्माः कुलधर्माश्च शाश्वताः ॥ ४३ ॥

தோ3ஷைரேதை : குலக்4நாநாம் வர்ணஸங்கரகாரகை: । 

உத்ஸாத்3யந்தே ஜாதித4ர்மா : குலத4ர்மாச்1ச சா1ச்1வதா: ।। 43 ।। 


उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन ।

नरके नियतं वासो भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ ४४ ॥

உத்ஸந்நகுலத4ர்மாணாம் மநுஷ்யாணாம் ஜநார்த3ந । 

நரகே நியதம் வாஸோ ப4வதித்யநுசு1ச்1ரும ।। 44 ।।


अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।

यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ ४५ ॥

அஹோ ப3த மஹத்பாபம் கர்தும் வ்யவஸிதா வயம் ।

யத்3ராஜ்யஸுக2லோபே4ந ஹந்தும் ஸ்வஜநமுத்3யதா: ।। 45 ।। 


यदि मामप्रतीकारमशस्त्रं शस्त्रपाणयः ।

धार्तराष्ट्रा रणे हन्युस्तन्मे क्षेमतरं भवेत् ॥ ४६ ॥

யதி3 மாமப்ரதீகாரமச1ஸ்த்ரம் ச1ஸ்த்ரபாணய: । 

தா4ர்தராஷ்ட்ரா ரணே ஹந்யுஸ்தந்மே க்ஷேமதரம் ப4வேத் ।। 46 ।।


सञ्जय उवाच 

एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।

विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥ ४७ ॥

ஸஞ்ஜய உவாச 

ஏவமுக்த்வார்ஜுந : ஸங்க்2யே ரதோ2பஸ்த2 உபாவிச1த் । 

விஸ்ருஜ்ய ஸச1ரம் சாபம் சோ1கஸம்விக்3நமாநஸ: ।। 47 ।।


ऒं तत्सत् । इति श्रीमद्भगवद्गीतासु उपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे 

श्रीकृष्णार्जुनसंवादे अर्जुनविषादयोगो नाम प्रथमोऽध्याय: ।।

ஓம் தத் ஸத் ।  இதி ஶ்ரீமத்3ப4க3வத்3கீ3தாஸு உபநிஷத்ஸு ப்3ரஹ்மவித்3யாயாம் யோக3சா1ஸ்த்ரே ஶ்ரீக்ருஷ்ணார்ஜுநஸம்வாதே3 அர்ஜுநவிஷாத3யோகோ3 நாம ப்ரத2மோऽத்4யாய: ।।

————————————————————————————————